Mieszacz

Zadaniem układu przemiany częstotliwości (mieszacza) jest wytworzenie sygnału o częstotliwości będącej sumą bądź różnicą częstotliwości dwóch sygnałów wejściowych: sygnału w.cz. i heterodyny. Pożądane jest, aby na wyjściu mieszacza poziom sygnałów innych niż właściwy był minimalny oraz aby sprawność przemiany była jak największa, W układach odbiorników radiowych istotnym wymaganiem jest także to, aby dostatecznie dużą sprawność przemiany uzyskiwać przy jak najmniejszym sygnale heterodyny. Wynika to stąd, że sygnał heterodyny może przenikać na wejście odbiornika i być wypromieniowywany na zewnątrz, co jest niezgodne z odpowiednimi normami. W torach AM jest wymagane także, aby mieszacz nie wprowadzał zmian obwiedni sygnału zmodulowanego amplitudowo. W ogólnym przypadku amplituda sygnału poddawanego przemianie jest niewielka. Są to zwykle sygnały wstępnie wydzielane w obwodach wejściowych odbiornika. Natomiast amplituda sygnału heterodyny jest o kilka rzędów wielkości większa.
W praktyce istotny jest podział mieszaczy na samowzbudne i obcowzbudne. W mieszaczu pierwszego typu sygnał heterodyny jest wytwarzany w tym samym elemencie czynnym, w którym zachodzi przemiana częstotliwości. Mieszacz obcowzbudny wymaga zastosowania zewnętrznego generatora.
Proces mieszania przypomina w pewnym stopniu zabieg modulacji. Tam mamy do czynienia z falą nośną i sygnałem małej częstotliwości. W procesie modulacji powstają dodatkowe prążki będące kombinacją częstotliwości nośnej i modulującej. Tutaj zachodzi to samo zjawisko: w procesie mieszania powstają prążki kombinacyjne częstotliwości heterodyny i sygnału w.cz. uzyskiwane z anteny odbiorczej. Rozróżniamy mieszacze sumacyjne i iloczynowe.