Parametry wzmacniaczy m.cz.

Podstawowe parametry wzmacniaczy m.cz. obejmują następujące cechy:
-  znamionowa moc wyjściowa,
-  czułość znamionowa,
-  przesterowalność,
-  impedancja wejściowa i wyjściowa,
- przebieg charakterystyki częstotliwościowej,
-  poziom zniekształceń nieliniowych na wyjściu,
-  stosunek sygnału do zakłóceń na wyjściu.

Znamionowa moc wyjściowa jest to maksymalna moc, którą wzmacniacz może oddawać obciążeniu w sposób ciągły. Moc tę definiuje się dla sygnału sinusoidalnego, o określonej częstotliwości, przy zadanej wartości impedancji obciążenia i przy dopuszczalnym poziomie zniekształceń nieliniowych.

Czułość znamionowa określa minimalną wartość napięcia sygnału m.cz. na wejściu wzmacniacza, niezbędną dla uzyskania mocy znamionowej. Natomiast przesterowalność określa wartość maksymalną tego napięcia, która nie powoduje jeszcze zauważalnego zniekształcenia sygnału w stopniach poprzedzających regulator wzmocnienia.

Wzmacniacz m.cz.

Rolą wzmacniacza małej częstotliwości jest wzmocnienie sygnału uzyskiwanego ze źródła sygnału m.cz.: detektora, mikrofonu, do poziomu zapewniającego dostarczenie dostatecznej mocy do głośnika lub słuchawki. Istotna jest także możliwość kształtowania w pewnych granicach parametrów sygnału- wzmocnienia (głośności), lub charakterystyki częstotliwościowej (barwy tonu).

Generatory

Zadaniem układu generacyjnego (generatora) jest wytworzenie sygnału zmiennego o określonej częstotliwości i amplitudzie. Pożądane jest, aby sygnał ten był jak najmniej zniekształcony oraz wykazywał dużą stałość częstotliwości i amplitudy w funkcji wszystkich czynników zakłócających (temperatury, zmian napięć zasilających, czasu). W przypadku generatorów przestrajany